Carl Jung i jego archetyp Animusa

CARL JUNG I JEGO ARCHETYP ANIMUSA

UKRYTY MĘŻCZYZNA W KOBIECIE

CZYM SĄ ARCHETYPY?

Archetypy są ogólnie rzecz biorąc symbolami prototypowych energetycznych śladów zrozumiałych od razu niezależnie od kultury.

Wszyscy wiedzą kim jest “mama”, to osoba, która nosi dziecko w łonie, rodzi je, karmi je, wspiera i pomaga w dorastaniu.

Każdy ma pewne wyobrażenia, kiedy spotyka matkę, wyobrażenia co do tego kim mama jest i co robi, są wrodzoną częścią psychiki.

Fundamentem, na którym opierają się te wyobrażenia oraz wrodzone zrozumienie kim i czym są mamy jest archetyp znany jako Wielka Matka.

Psychologia jungowska używa archetypów jako podstawy do nadawania nazw rozmaitym funkcjom psychicznym. Archetypy są tym za pomogą czego jungiści usiłują nazwać nienazwane i oznaczyć psychikę tak by była łatwiej rozumiana.

Czwórka pierwotnych archetypów jungowskich składa się z Animy, Animusa, Jaźni i Cienia.

WSTĘP DO ARCHETYPU ANIMUSA

Czym jest jungowski archetyp Animusa?

Ujmując to najprościej, Animus jest konceptem jungowskim, który symbolizuje pojedynczą, prototypową zasadę męską, a nie mężczyzn jako takich, ukształtowanych przez role społeczne.

Animus jest jedną z części nieuświadomionej psychiki kobiety albo mężczyzną ukrytym w kobiecie.

Jednak w psychologii analitycznej Junga, terminy “męski” i “żeński” nie odnoszą się do płci jako takiej, ale do energetycznych zasad takich jak działanie i bierność.

Oto dlaczego ów podział jest tak istotny.

UKRYTY MĘŻCZYZNA W KOBIECIE

Zrozumienie to czym jest Animus, a być może co jeszcze ważniejsze, czym nie jest, i nauczenie się w jaki sposób nawiązać właściwą z nim relację, jest trudnym ale niezbędnym procesem jaki przechodzi się na ścieżce indywiduacji.

Podczas gdy ciało osoby jest albo męskie, albo żeńskie, całość istoty składa się nie tylko z z zewnętrznej płci, ale także tego co jest ukryte w formie funkcji psychicznych i procesu poznawczego.

Teoria psychologiczna Junga zakłada, że psychika nie ma płci. Postrzega ją jako całość, ale robi rozróżnienie pomiędzy tym czego jesteśmy świadomi i tymi częściami, które pozostają w nieświadomości lub tymi elementami, z których istnienia nie zdajemy sobie sprawy.

Zgodnie z tą teorią, świadoma część psychiki współgra z z płcią zewnętrzną podczas gdy część nieświadoma jest uważana za wyraz płci przeciwnej.

W przypadku kobiet, mężczyzna ukryty w ich psychice zwany jest Animusem.

ZNACZENIE MĘSKOŚCI I KOBIECOSCI

Z punktu widzenia Junga, jednostka istnieje na dwóch poziomach: wewnętrznej i zewnętrznej. Całość osobowości składa się nie tylko z zewnętrznej, fizycznej formy, ale także z nieuchwytnej, wewnętrznej świadomości.

Zgodnie z tą szkołą myślenia, istnienie każdej jednostki to dychotomiczny taniec pomiędzy widzialnym a niewidzialnym, pomiędzy subiektywnymi manifestacjami formy i całkowicie nie manifestowaną rzeczywistością oraz pomiędzy zasadami męskimi i żeńskimi.

Odnosząc się do męskości i kobiecości oraz do mężczyzny i kobiety z punktu widzenia Junga, trzeba pamiętać że żaden z tych terminów nie równa się subiektywnej roli płci kulturowej.

Męskość i kobiecość nie mają nic wspólnego z płcią kulturową, to terminy używane by określić zasady, energie, sposoby myślenia lub działania.

Męskość odnosi się do energii, które są aktywne i pobudzające.

Kobiecość odnosi się do tego co bierne i podatne.

Nie istnieje żadna hierarchia ważności pomiędzy męskością a kobiecością, żadna z tych zasad nie jest uprzywilejowana i potrzebne są obie. Ich zgodna współpraca zapewnia funkcjonowanie jako cała, spójna niezależna osobowość tak jak powinno to mieć miejsce.

Przykładowo energią bierną jest intuicja, ponieważ jest ona informacją otrzymywaną przez umysł. Jednak by ta informacja była przydatna, musi być przeanalizowana i wcielona w życie, inaczej pozostaje bezcelowa.

Pomyśl o radiu. Jeżeli tylko odbiera transmisje, nie będzie przydatne. Takie transmisje muszą być przekazywane aby mogły dotrzeć do odbiorcy. Podobnie jest na odwrót, jeżeli nie ma urządzenia odbierającego przekaz, te transmisje są po prostu niewykrywalną falą w kosmosie, niesłyszaną przez ludzkie ucho.

CO SYMBOLIZUJE ANIMUS

Archetyp Animusa, symbolizujący zasadę męską, nie jest równoznaczny z mężczyznami, jakich spotkało się w życiu.

Animus jest archetypem męskości, nie samych mężczyzn.

Wprawdzie sam Animus i to co symbolizuje są o wiele zbyt złożone by podsumować je w jednym akapicie, jednak można stwierdzić, że kilkoma z energii, które tworzą Animusa są zasady działania, ducha, rozumowania i logiki.

Jako zasada aktywna, Animus daje kobiecie zdolność do pełnego manifestowania swojej kreatywności poprzez zamienianie nieuchwytnych, intuicyjnych pomysłów w realną formę w świecie świadomym.

Niezintegrowany animus staje się zaprzysięgłym wrogiem.

ALIENACJA ANIMUSA

Archetypy są pojedynczymi konstrukcjami prototypowymi, śladami, tak to ujmując, form napotkanych w świecie świadomym. Animus, jako archetyp, również jest takim prototypem. Nie ma czegoś takiego jak “mój Animus” czy “twój Animus”, jest po prostu Animus.

Niestety, archetypowe ślady są często rozmontowywane i przekształcane by przypominały oblicza i przeżycia, które pojawiają się w kontaktach z ludźmi przyjmującymi archetypowy obraz.

Powiedzieć, że animus jest “mężczyzną” czy “męski” oznacza po prostu, że jest to archetypowe wyrażenie tego co jest aktywne i pobudzające. Logika, duch, umiejętność działania zgodnie z intuicją i impulsem oraz nadawanie formy myśli twórczej – to wszystko zawiera się w Animusie.

Animus i zasada męska nie równają się z czynami i doświadczeniami, jakich nabyło się w kontaktach z konkretnymi mężczyznami. Jednak osobista relacja z konkretnymi mężczyznami pozostawi niemal niezatarte piętno na tym jak kobieta odnosi się do animusa.

W rzeczywistości osobista relacja z mężczyznami albo pozwoli kobiecie łatwo odnosić się do animusa i posiadać wielką osobistą siłę oraz świadomość, albo spowoduje, że będzie ona próbowała zaprzeczać istnienia swojego męskiego “ja”, a co za tym idzie zostanie zdominowana przez animusa.

Jeżeli doświadczenia, zwłaszcza z najmłodszych lat, gdy kształtuje się psychika, były głównie negatywne, wówczas będzie się miało wielką trudność z identyfikowaniem się z animusem w pozytywny sposób.

To oznacza, że kobieta będzie próbowała spychać wszelkie cechy jakie uważa za “męskie” do sfery cienia i będzie próbowała pozostawać w nieświadomości swojego męskiego “ja”. Pozostanie niziołkiem niezdolnym do zintegrowania istotnej części własnej psychiki.

Stopień trudności jakie napotyka w integrowaniu animusa jest wprost proporcjonalny do stopnia trudności, jakie ma w relacjach z płcią męską.

ZINTEGROWANY ANIMUS STAJE SIĘ PRZEWODNIKIEM

NIE POTRZEBUJESZ DOPEŁNIENIA

 

“Dopełniasz mnie.”

To zdanie z filmu, Jerry Maguire, podbiło serca publiczności i stało się popularnym hasłem.

Postać Renee Zellwegger słabnie, gdy tłumaczy ukochanemu wyrażenie z piosenki.

I mimo że on nie zbliża się do niej bardziej niż na zwykłe ‘cześć’, to wypowiedzenie przez postać Toma Cruise’a wersu wytłumaczonego wcześniej przez Zellwegger mówi jej, że jej największe marzenie zostało spełnione.

Podobnie jak głucha kobieta w windzie, odnalazła w końcu swoje życiowe powołanie. Ona również dopełnia teraz kogoś.*

Podczas gdy wiele osób sądzie że szuka miłości randkując, w rzeczywistości nastawia się na to samo co Jerry Maquire – na dopełnienie.

Ta idea nie tylko jest romantyczna, ale także nadaje wyraz samej miłości.

Koncept pokrewnych dusz czyli dwóch części tej samej osoby, które nie spoczną ani nie zaznają spełnienia dopóki nie napotkają drugiej cząstki, ma wyrażać siłę miłości.

Pokrewne dusze są postrzegane jako kulminacja miłości.

Ale dlaczego istnieć w połowicznym życiu, nie mogąc w pełni wyrazić siebie i swojego życia, pokazać się w działaniu i kwitnąć jako człowiek dopóki nie znajdzie się brakującego kawałka dwuelementowej układanki? Dlaczego właśnie za tym tęskni tylu ludzi?

Psychologia jungowska zakłada, że dzieje się tak dlatego, że brakuje czegoś w ich życiu, ale nie można odnaleźć tego w formie innej osoby, tylko w mrokach nieświadomości.

Zgodnie z myślą jungowską tym czego szukamy pod postacią “drugiej połówki” jest w rzeczywistości integracją elementów nieświadomej psychiki.

Kiedy kobieta poszukuje swojej pokrewnej duszy, a przesłanki, obrazy i pomysły jakie przychodzą na myśl często wydają się zupełnie nierealistyczne, to dzieje się tak dlatego, że nie poszukuje ona JAKIEGOŚ mężczyzny tylko WŁAŚNIE TEGO mężczyzny.

Nie szuka człowieka tylko idealnego wyrażenia męskości, które może być odnalezione tylko w czystej postaci animusa.

Ponieważ ludzie definiują się zazwyczaj poprzez płeć zewnętrzną, pomysł by płeć przeciwna mogłaby w jakiś sposób istnieć w nas samych wydaje się być raczej niedorzeczny.

Jedynym  logicznym poszukiwaniem dopełnienia wydaje się być odnalezienie mężczyzny na zewnątrz siebie w formie przedstawicieli płci przeciwnej.

Niestety, dopóki cień nie zostanie po trochu zintegrowany, dopóki brakować będzie wyraźnego obrazu tego jak wykrzywiony jest animus, dopóki nie zda sobie sprawy z tego w co naprawdę wierzy się na temat mężczyzn i męskiej energii, to własny obraz animusa będzie skażony poprzez osobiste relacje z mężczyznami.

Zainteresowanie wzbudzać wtedy będą tylko te osoby, które wydają się pasować do własnych projekcji.

Projekcje są elementami osobowości, których istnienie w sobie się wypiera. Są cechami i właściwościami, które widzi się jako istniejące poza sobą.

Dlaczego tyle kobiet cały czas zadurza się w tym samym typie mężczyzny?

Ponieważ dopóki nie osiągnie wysokiego poziomu indywiduacji, nie jest się zainteresowanym tym, kim inni są w rzeczywistości.

Skażony obraz animusa prowadzi do skażonych projekcji oraz fascynacji.

Oczywiście, nie dzieje się to na poziomie świadomym, bo to niemożliwe.

O ile nie jest masochistką, żadna kobieta nie powie do siebie świadomie, “Wierzę, że mężczyźni są dominujący i kontrolujący, a zatem pójdę i poszukam jakichś strasznych dominujących i kontrolujących mężczyzn, którzy przysporzą mi wiele bólu i złamią serce.”

Faktycznie to nieświadomość przejmuje kontrolę nad kobietą i prowadzi ją ku obrazowi, który ma w sobie wdrukowany.

Będzie spotykać dokładnie ten sam typ mężczyzny, ponieważ jest on zakodowany w jej psychice jako ostateczny obraz tego kim i czym są mężczyźni.

Będzie stale napotykać w swoim życiu tego samego faceta, dopóki nie uzdrowi własnej relacji z animusem.

Nieświadomość odnajdzie sposób na wyrażenie się niezależnie od tego jak bardzo próbuje się jej zaprzeczać. Jeżeli nie zyska się świadomej wiedzy na temat psychiki, znajdzie ona wyraz na zewnątrz w postaci fizycznej.

PRZEJECIE PRZEZ ANIMUSA

Jeżeli kobieta miała ogólnie negatywne doświadczenia z mężczyznami lub trudną relację z ojcem, może próbować odciąć się od męskiej części swojej psychiki.

Jednak jeżeli próbuje się zaprzeczać, tłumić lub całkowicie odciąć się od Animusa, wydarzyć się może ciekawe zjawisko.

Zamiast trzymać się z daleka od wszystkiego co ma związek z męską energią, pozwala się właśnie jej przejąć kontrolę nad osobowością.

Nieświadomość jest częścią całej osobowości, nie istnieje żaden sposób na to by przeprowadzić psychiczną operację i wyciąć to, czego się nie lubi.

Nieświadomość będzie odgrywać swoją rolę; można albo się z nią zaprzyjaźnić i używać jako sprzymierzeńca, albo próbować zaprzeczać jej istnieniu i obserwować jak staje się wrogiem.

Animus negowany staje się potworem, jakim kobieta wierzy że jest, nie pójdzie grzecznie spać w sferę nieświadomości. Będzie działał i w rzeczywistości przejmie kontrolę nad kobietą, która go neguje.

Wszystkie te przekonania, że mężczyźni są dominujący i kontrolujący znajdą swój wyraz poprzez nią.

Ona stanie się dominująca i kontrolująca, zawzięta i niezdolna do rozumowania.

Co gorsza, jest kompletnie nieświadoma swojego postępowania.

Co jeszcze gorsze negowany animus zaczyna się dąsać.

Ponieważ jego naturalnym wyrazem jest działanie, a działanie jest negowane, animus ogranicza się do tylko jednej działalności: mówi kobiecie “a po co?”, “to się nigdy nie uda”, “nawet nie warto próbować”, “wiesz że to się nie uda” czy podsuwa inne negatywne myśli.

Aż do chwili gdy animus zostanie zintegrowany, wszystkie te negatywne elementy są do jakiegoś stopnia prawdziwe.

Dlaczego?

Ponieważ musimy być pełną jednostką by w pełni funkcjonować, a kobieta nie wykorzystująca swojej męskiej części będzie tylko w połowie sobą.

Jest kobietą szukającą dopełnienia w fizycznym mężczyźnie, który najprawdopodobniej po prostu poszukuje fizycznej kobiety mogącej  dopełnić jego własną niepełną osobowość (szuka projekcji, a nie osoby).

ZINTEGROWANY ANIMUS

Kiedy zaczyna się rozumieć różnicę między przedstawicielami płci męskiej a męską zasadą, rozpoczyna się oddzielanie mężczyzn od Animusa. Dzięki temu fałszywe obrazy i pojęcia, jakie rzutowały na animusa stają się wyraźne.

Kiedy skażony animus zostaje oczyszczony, łatwiej jest wyprowadzić go z cienia. Łatwiej jest połączyć go z nieświadomością, łatwiej jest wyobrazić sobie, że w ciele kobiety posiada się męski aspekt.

Gdy następuje integracja animusa, psychika kobiety staje się wcieleniem dynamicznego tańca biernej i czynnej natury, wyłania się kobieta, odczuwająca siebie jako całość i nie potrzebująca dopełnienia.

Kobieta, która zintegrowała animusa może teraz postrzegać potencjalnych partnerów jako ludzi, jakimi faktycznie są, a nie jako swoje projekcje. Może mieć autentyczne relacje, ponieważ sama jest autentyczną osobą, może pozwalać innym być całkowicie sobą, bo sama działa zgodnie z całością swojej osobowości. Stare wzorce upadają, wkraczają nowe.

Korzyści z integracji animusa nie są ograniczone do kontaktów międzyludzkich, kobieta korzysta z niej we wszystkich aspektach swojego życia.

Podczas gdy wyalienowany animus przejawiał się poprzez wrogość, zintegrowany animus wyraża się jako nieodłączny sprzymierzeniec.

Logika i intuicja stają się zrównoważone, duch i dusza połączone, rozmowa samej z sobą zmienia kierunek z negatywnego na pozytywny i zachęcający. Wszystkie intuicyjne impulsy są wcielane w życie zgodnie z mądrym osądem oraz pewnością siebie, pomysły są realizowane z łatwością. Kontrolująca kobieta popuszcza wodze i wkracza na drogę autentycznej siły.

Zamiast powtarzać “po co?” animus mówi teraz kobiecie, “zobaczmy kto nas powstrzyma?”

ANIMUS W SNACH, LITERATURZE I POPKULTURZE

Sposób w jaki  animus manifestuje się w snach zależy od związku kobiety z nim.

Relacja negatywna stwarza negatywne obrazy senne takie jak mężczyźni bez twarzy, mężczyźni w maskach, bycie świadkiem tego jak intruzi napadają na dom, sny o byciu ściganym czy te z mężczyzną nie panującym nad samochodem.

Zintegrowany animus przyjmuje zazwyczaj przyjemniejszą formę taką jak archetyp Mędrca czy mężczyzn będących nauczycielami, doradcami lub przewodnikami śpiącego. Innym przykładem ujawniania się animusa w snach są mężczyźni przynoszący prezenty.

Podczas gdy sam archetyp animusa może być widoczny w całej literaturze, proces jego integracji jest najwyraźniej pokazany w baśni Piękna i Bestia. Baśń ta ukazuje prawdę o animusie: nigdy nie jest on bestią, znajduje się tylko pod wpływem czaru, który zdjąć można jedynie gdy jego prawdziwy obraz schowany pod postacią bestii zostanie uwidoczniony, rozpoznany i pokochany.

Mężczyźni we współczesnym społeczeństwie i popkulturze, którzy reprezentują postać animusa to między innymi Nelson Mandela, Dr. Martin Luther King, a nawet Bono.

WNIOSEK

Istoty ludzkie są pełnymi, funkcjonującymi całościowo bytami. Żadna jednostka nie jest osobą tylko w połowie, żadna jednostka nie potrzebuje dopełnienia.

Tym czego potrzebuje dla owego dopełnienia jest uznanie siebie jako całości.

Dla kobiet kamieniem milowym na drodze do rozpoznania całości swojej psychiki jest zintegrowanie animusa, które rozpoczyna się w momencie gdy zdaje sobie ona sprawę z różnicy między doświadczeniami z konkretnymi osobami płci męskiej a archetypową męskością i zasadą męską.

* [Jerry i Dorothy stoją w windzie, do której wsiada niedosłysząca para. Mężczyzna zaczyna mówić używając rąk, po czym wysiadają]

Jerry Maguire: Ciekawe co właśnie powiedział.

Dorothy: Moja ulubiona ciotka była niedosłysząca. Powiedział właśnie: “Dopełniasz mnie”.

——————————————–

Artykuł jest tłumaczeniem i pochodzi ze świetnej strony http://esmesanbona.hubpages.com/hub/Dream-Symbols-Understanding-the-Animus-Archetype, na której jest też mowa o interpretacji symboli sennych. W ciągu najbliższych miesięcy przetłumaczę na pewno artykuły o Animie i Cieniu. Polecam także to co Pastuh pisze na ten temat (i w ogóle na temat Junga).

Jung o Animie/Animusie http://youtu.be/ZN47s0mPfRU

5 responses to “Carl Jung i jego archetyp Animusa

  1. Świetny artykuł! Nasuwają się skojarzenia z koncepcją yin/yang, prawda? By the way, mam nadzieję, że nałogowe podczytywanie wszystkich Twoich blogów to jeszcze nie stalking?🙂 Sending good vibes to a fellow translator xoxo

    • No właśnie, czytając artykuł zrozumiałam dlaczego od zawsze lubiłam symbol yin&yang i zawsze odbierałam go jako “swój”. A jeżeli podczytywanie moich blogów byłoby stalkingiem to nie protestuję😀 Thx for your comment, sending good vibes back to you!

  2. Integracja animus brzmi naprawde fantastycznie . Jakies wskazowki / ksiazki na ten temat moze sa ?:)

    • Jeżeli chodzi o książki to pewnie odesłałabym do samego Junga i tego co mówi na temat animy i animusa (“Wspomnienia, sny, myśli”), ale osobiście odnoszę wrażenie, że żadna książka nie da nam tyle co samoobserwacja, przyglądanie się swoim myślom i zachowaniom, zastanawianie się co je powoduje, etc. To jakby podróż wgłąb siebie i to my sami musimy ją odbyć. Ale to tylko moje zdanie🙂 Dziękuję za komentarz i pozdrawiam🙂

  3. Pingback: Carl Jung i jego archetyp Animusa | Biegnąca z Wilkami | Lawendowe Pola

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s